Huis Marseille toont de eerste museale solotentoonstelling van de Jemenitisch-Egyptisch-Amerikaanse kunstenaar Yumna Al-Arashi (1988, Washington D.C.). In Body as Resistance maakt Al-Arashi gebruik van uiteenlopende media – fotografie, installatie, boek en sculptuur – om zich te verzetten tegen de onderdrukking en stereotypering van vrouwen die ze wereldwijd waarneemt. Ze richt zich op de manier waarop de Arabische wereld in beeld wordt gebracht, onderzoekt de erfenis van het kolonialisme in ons gedachtegoed en besteedt aandacht aan matriarchale tradities die bijna in de vergetelheid zijn geraakt. Al-Arashi’s werk schakelt moeiteloos tussen registers: het is soms speels en uitdagend, dan weer poëtisch, strijdbaar of kwaad – en vaker nog is het alles tegelijkertijd.

Deze krachtige en tegelijk delicate publicatie, geïnspireerd door Al-Arashi’s overgrootmoeder Aisha, is een eerbetoon aan de vrouwelijke lijn waaruit zij voortkomt: vrouwen uit de multidimensionale en gelaagde landschappen van de MENA-regio. In haar zoektocht naar begrip van de tatoeages die het lichaam van haar overgrootmoeder sierden, omarmt Al-Arashi de complexiteit van een symbolische matriarchale traditie. Omdat zij een van haar plaatsen van oorsprong, het door oorlog geteisterde Jemen, niet kon bezoeken, reisde Yumna door Noord-Afrika. Daar ontmoette en fotografeerde zij een diverse groep vrouwen die min of meer tot dezelfde generatie behoren. Zij zijn afgebeeld terwijl zij staan, zitten, kijken, bewegen en lachen, met vanzelfsprekendheid en vreugde. Door te weigeren mee te gaan in het geweld van selectie en definitie rondom vrouwelijke praktijken, publiceert Al-Arashi in deze monografie van 392 pagina’s elke afzonderlijke foto van haar reis. Daarmee transformeert het werk tot een etherische, cinematografische viering.

De beelden van Al-Arashi zijn zacht maar compositiesterk en leggen op zorgvuldige wijze een verbinding tussen de vrouw en het omringende landschap en omgekeerd. Ze zijn uitzonderlijk rijk aan detail en kleur en tegelijk intiem, prachtig tegendraads en doordrenkt van gemeenschapszin en verbondenheid. Aisha bevat ook teksten en poëzie van Al-Arashi, waarin zij reflecteert op herinneringen aan haar overgrootmoeder en op de geur van oudh, “die een spoor van magie achterliet, waar zij zich ook door dat huis bewoog.” In haar genre-overstijgende teksten spreekt Al-Arashi daarnaast over koloniale archieven, intergenerationele verteltradities en de complexiteit van een transnationale vrouwelijke identiteit binnen patriarchale, kapitalistische en imperialistische samenlevingen in bredere zin.